zondag 4 september 2016

Provence. En heimwee.

Eindelijk heb ik eens de goesting gevonden om te bloggen. Ik ben ook eens op blogger geraakt, dat ook. Al weken aan een stuk krijg ik een foutmelding, dus ja. Maar soit, het zal over de Provence gaan.

Begin juli, weer vroeg in de vakantie, vertrokken we 's nachts, met ons drietjes. Mijn zoon wil niet meer mee. Na een mislukte, depressieve 14-daagse een paar jaar geleden heb ik met plezier gezegd dat het goed was, dat hij mocht thuis blijven bij zijn papa in het vervolg. Iedereen content!
De eerste week hadden we een 'lodge' geregeld op een redelijk rustige camping in Banon. Dat ligt niet zo ver van Sault, één van de drie mogelijkheden om de Mont Ventoux op te rijden. De tweede week boekten we Maison Malaucène, van Dina en haar man en kinderen, die blogt onder de naam MonPaysVentoux. We 'kennen' elkaar een 4-tal jaar, virtueel wel, maar het klikt! Ik keek er heel erg naar uit haar te ontmoeten.
Ik heb de gewoonte om alles wat we doen kort op te schrijven. Dit jaar heb ik uitgebreider geschreven. Heel leuk om te doen, maar ook om te herlezen.


De passage van de Nederlanders naast ons op een terrasje in Malaucène wil ik je niet onthouden. Een vrouw die er graag mee pronkt dat ze een beetje Frans spreekt, zit samen met twee mannen de menukaart te onderzoeken. "Jus d'orange (hoor [zuz] ) is appelsap, of nee het is zuz de pommes", met de nadruk op de m. Ik blijf dit hilarisch vinden, Nederlanders die Frans spreken. Het dienstmeisje zegt dat ze nog mes brengt om de pizza's te snijden. Ze begreep het woord couteau niet. Het dienstmeisje ziet haar onbegrijpende blik en zegt: "a knife". "Oww, een knife, yes, a knife. Ze brengt een knife", zegt ze tegen haar tafelgenoten. Ik weet niet waar kijken. Nu, ik kan ook niet zo goed mijn Frans hoor, maar ik begrijp wel veel.

Wat we veel hebben gedaan zijn marktjes. Niets heerlijker dan de sfeer op een Provençaalse markt.





Een tweede constante tijdens ons verblijf: De Mont Ventoux. We bestegen de Reus twee keer. Eén keer vanuit Sault, en gedaald richting Malaucène. De tweede keer vanuit Malaucène en geëindigd in Bédoin.









Deze laatste drie foto's zijn genomen op maandag 11 juli, drie dagen voor dat de Tour zou passeren. Toen wist nog niemand dat de eindstreep hier, bij Châlet Reynard, zou worden verlegd. Het was opvallend druk. De mobilhomes stonden tot aan de lijn dat ze mochten. De laatste kilometers voor de top waren voor de organisatie.
Uiteraard wou ik deze 'feestdag' niet missen. We gingen kijken naar de Tour in Crillon Le Brave, en we waren niet alleen. Het was er gezellig! Een oudere meneer speelde accordeon, de ambiance zat er meteen in.
Aan de voet van de Mont Ventoux, in onze auto, hoorden we via iPhone Thomas De Gendt deze rit winnen.




We bezochten elke dag wel iets: mooie dorpjes, marktjes en rivieren. En lavendel. Veel.

Banon:



Waarom liggen die stenen daar bij de kerk van Banon??




 Gorges de la Nesque, langs de D1. Fervente fietsers herkennen hier Col Notre Dames des Abeilles.


Sault, de hoogst gelegen hippodrome van het land, de enige met lavendel in het midden.


De mooie oude dorpskern van Malaucène, waar ook Maison Malaucène gelegen is.





Entrechaux, langs de rivier de Ouvèze. Een 'verdoken' plekje, dat ik leerde kennen door Dina. Het doet mij denken aan mijn kindertijd. We kampeerden altijd langs een rivier. We waren niet de enigen die verfrissing kwamen zoeken. Ter info, mocht er iemand zin hebben om dit plaatsje te zoeken, het bruggetje (Pont Roman) is zeer smal.




Source de Groseau, aan de voet van de Mont Ventoux (Malaucène). Een gezellige picknick- en speelplaats voor kinderen.




Séguret, één van de zeven mooiste dorpjes van Frankrijk. Alleen Ansouis en Lourmarin van deze zeven hebben we nog niet gedaan.






Niet te vergeten: Vénasque. Vorig jaar waren we hier ook. Het bergdorpje had op mij een betoverend effect. Vooral door dit winkeltje! Prachtige potterie. Dit jaar had ik wél geld bij. Mijn potjes worden gekoesterd....




3 opmerkingen:

  1. oh wauw , aan de pont Romain ben ik al heel veel keren in mijn leven geweest, zowel als kind alsook als volwassene... In die Rivier heb ik dagen doorgebracht. Vroeger brachten we worstjes mee van de markt en op `onze` plek aan de rivier werd dan een vuurtje gemaakt... worstejes op een stokje en dan met een stukje afgescheurd stokbrood njammie....
    Echt Heimwee als ik je foto`s zie

    BeantwoordenVerwijderen