vrijdag 20 februari 2015

#boostyourpositivity week 3

Shortcuts? Lifehacks? Nog nooit van gehoord eigenlijk. Maar het is me wel meteen duidelijk als ik de opdracht voor deze week lees. Trucjes, tips om je huishouden te laten bollen, zeg maar.

Over  dit onderwerp heb ik toch wel eventjes bedenktijd nodig gehad. Ik ben meer het type dat doet waar ze zin in heeft. Plots is heel mijn huis gepoetst, omdat ik daar toevallig zin in had. Zo'n dingen.
Ik probeer te nemen wat komt. Heb ik nog wat tijd over na de afwas 's avonds, en heb ik er zin in, dan plooi ik nog een was.

Eén van mijn tantes heeft het altijd al veel beter voor elkaar gekregen. Zolang ik mij kan herinneren, heeft ze een vaste dag voor elk huishoudelijk taakje. Zelfs de zolder ontkomt niet aan een periodieke poetsbeurt. Het is er altijd proper, alles heeft een vaste plaats, de berging is als een winkeltje. Toen ik er als kind ging logeren, dacht ik altijd 'dit doe ik ook als ik groot ben'. Jammer maar helaas, het bleef bij gedachten. Want het werkt niet voor mij. Ik ben namelijk bang voor sleur, voor druk. voor tijdverlies. Ik zou onnozel worden denk ik. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om een lijstje te gaan maken waarop staat dat ik op maandag mijn badkamer moet kuisen.

Maar bon, hier gaan we:

1. Dingen meteen te doen.
Vroeger was ik de verpersoonlijking van uitstelgedrag. Lijstjes maken, en dan vergeten dat er een lijstje ergens rondslingert. Of tot het allerlaatste moment wachten om een schooltaak te maken. Ik moest zo ooit eens een tekst schrijven voor een junior-journalistenwedstrijd op school. De avond voordien had ik nog steeds niets. Ik slaagde er toch in om 's avonds laat nog iets te schrijven, een paar weken later bleek dat ik een prijs had gewonnen (de derde geloof ik). Dus raakte ik niet zo goed af van mijn uitstelgedrag, want ik kwam er toch steeds mee weg!

Eens er kinderen zijn is dit niet meer vanzelfsprekend. Nu probeer ik, indien mogelijk, dingen meteen te doen, in plaats van eerst op een lijstje te droppen.
Iets wat voor mij bijvoorbeeld goed werkt, is de app van de bank op mijn iphone. Zo'n gemak! Geen gedoe met aanmelden en bankkaarten, maar gewoon een paar tikjes, nummertje intoetsen en klaar. Geen reden meer om uit te stellen!

Iets dat vuil is en opvalt (lees: stoort) probeer ik snel te fixen. Het raam in de keuken is vaak vuil omdat het bij de afwasbak staat. Ik poets mijn ramen wel, maar nu ook niet zo vaak. Oplossing: ruitenreiniger in een spuitbus (bijvoorbeeld van Ecover). Snel eens verstuiven op het raam en wrijven met een propje keukenpapier. Hetzelfde doe ik met de spiegel in de badkamer. Je ziet mij ook soms eens passeren met en stofvod omdat de lage winterzon naar binnen schijnt...

Terwijl ik naai, ligt mijn strijkijzer aan. Dan strijk ik al rap eens een hemd of zakdoek tussendoor. Ik geef toe: ik strijk graag! Dat help.

Als ik merk dat ik een wasmachine kan vullen, doe ik dat ook.  Het meeste vliegt de droogkast in, en ik probeer deze ook meteen op te plooien. Echt, een fluitje van een cent, en neemt niet veel tijd in beslag. Ik las dat de meesten alles op 1 dag wassen en strijken. Bij mij werkt dat dus niet. Ah ja, want ik zou een afspraak moeten maken met mijzelf, hmmm. Over ecologisch werken zullen we het hier nu niet hebben. Ik probeer dit op vele manieren te doen, maar het gebruik van mijn droogkast is mijn 'uitzondering'.

2. Agenda gebruiken
Het blijft steeds een zoektocht naar een systeem dat voor mij het meeste werkt. Ik moet het ding graag gebruiken, het moet mooi zijn, het papier moet glad zijn en goed schrijfbaar zijn, de lay-out moet mij aanstaan...De laatste jaren heb ik dit alles gevonden in Moleskine. Het is nu wel al de derde soort die ik probeer. Dit jaar probeer ik het éénbladperdag-systeem. Voorlopig werkt dit goed. Mijn lijstjes van wat moet gebeuren, welk kind naar waar moet, komen erin. Met kleurcode en al. Het enige waar ik moet op letten is dat ik niet vergeet om er dagelijks in te kijken.

3. Voorbereiding
Toen mijn kinderen nog klein waren, legde ik hun kledij klaar in de badkamer in volgorde van aantrekken. Een grote hulp in de ochtendrush. Voor mijn zoon doe ik het nog steeds. Natuurlijk met inspraak, voor een 14-jarige leg je niet zomaar gelijk wat van kledij klaar, geloof me. Maar dit helpt het beste om de ochtend redelijk door te komen. We zijn met drie die moeilijk wakker worden, en daarom zetten we de wekker een beetje vroeger. Om tijd te hebben om wakker te worden, zonder dat we iemand moeten opjagen om de bus te halen.
Vroeger dekte ik ook de tafel en zette ik brooddozen, flesjes water en fruit 's avonds al klaar. Ik leefde toen alleen, had een job met onregelmatige werkuren en studeerde. Nu doen we dat niet meer. Maar ik dien hier wel te vermelden dat ik een hele lieve man heb die wél steeds meteen op staat als de wekker afloopt, die koffie maakt en de tafel dekt.x

4. Centraliseren
Een beetje een gewichtig woord voor wat het maar is. Een notaboekje dat steeds met mij meegaat, helpt me hierbij. Als ik een idee krijg, kan ik het noteren of tekenen. Als ik in de loop van de dag mijn droom weer kan herinneren, kan ik deze vlug noteren. Een vleugje tekst, een liedje dat net op de radio was, ik noteer het allemaal. Ik vind dit veel leuker dan bijvoorbeeld de app Evernote. Ik moet kunnen schrijven, met een lievelingsbalpen of potlood op het mooie gladde papier van het Moleskine-boekje. Liefst met een tekeningetje erbij.
Mijn post, lijstjes of belangrijke papieren probeer ik ook op eenzelfde, centrale plaats te bewaren. Meestal is dit zo dicht mogelijk bij de laptop. Omdat ik daar een paar keer op een dag zit. Anders vergeet ik het gewoon, omdat ik het niet zie.

5. Opvoeding en loslaten
Mijn kinderen zijn 14 en 12 ondertussen. Maar wat ik het meest heb geleerd de voorbije jaren is loslaten. Maar ook een evenwicht vinden tussen begeleiden, dichtbij zijn en loslaten. Wie heeft er last van dat de zoon met modderschoenen binnen komt, en zijn vuile jas daar ergens in de zetel vliegt? Ik niet meer. Ik ben al lang blij als hij zich goed in zijn vel voelt, en ik op een rustige manier kan vragen om zijn schoenen uit te doen, en opmerk of hij het gezien heeft dat ze vuil zijn. Discussiëren over kledij, dat doe ik al lang niet meer. Voor mij is ook dat loslaten. Een beeld voor ogen houden, dat alles proper moet zijn, dat dingen volgens een stramien dienen te verlopen, doe ik ook niet (meer).
Als mijn metekindje van bijna 4 langskomt, wil ze alles het liefste naar haar hand zetten. Dan heeft ze controle over haar omgeving, snap je? Wel, ik geef haar die controle. Omdat dat haar rust geeft. Maar het is wel gecontroleerde controle. Ze helpt heel graag in de keuken, en kan zelfs al met een mesje overweg (kleinkind van restauranthouders). Dan verander ik mijn plan om bijvoorbeeld lasagne te maken naar appelmoes omdat zij dat kan, appels snijden.

6. Rust!
Ik heb dat nodig, eens een lege dag in het vooruitzicht. De tijd eens rekken. Als je zo af en toe een lege namiddag hebt doorgebracht, heb je weer beter zicht op de essentie. Wat is echt nodig en wat niet. Het zorgt ervoor dat ik niet in de val trap van het mezelf voorbij hollen. Dat helpt al eens in het managen van een gezin hé!
De laatste jaren heb ik geleerd om vaker nee te zeggen. 'Je hoeft niet overal bij te zijn' werd mijn persoonlijke slogan. Als er een uitnodiging in de bus valt, denk ik altijd eerst of ik erbij hoef te zijn of niet. Ik bekijk mijn agenda of het al dan niet past en of het niet te druk wordt die week. Jaren heb ik nodig gehad om dit te kunnen. Maar na een burn-out, en ervaringen met combinatie van studeren, werken en gezin heb ik het onder de knie. Denk ik.


Deze blogpost kadert in het project van #boostyourpositivity van Activia.

5 opmerkingen:

  1. Helemaal anders dan bij mij, maar het lijkt me wel des te relaxer :-).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken mezelf in deze tekst, vooral de laatste: "gaan ze mij daar missen?" vraag ik mezelf vaak af of "ga ik daar iemand missen?"

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat van dat lievelingspotlood en balpen heb ik ook….:-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. "Ik ben namelijk bang voor sleur, voor druk. voor tijdverlies. Ik zou onnozel worden denk ik. Geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om een lijstje te gaan maken waarop staat dat ik op maandag mijn badkamer moet kuisen."

    BeantwoordenVerwijderen